Colofon | Sitemap

Voetproblemen Voetverzorgers Producten Schoenen
Nieuws Tips Vragen Contact Links

EXTRANET
Voor voetverzorgers
Nieuws
 



Transpiratievocht
Veegt de Belg zijn voeten aan voetverzorging ?
Antibiotica werkt bacteriën tegen, maar schimmels in de hand !
Urinezuur, ideaal voor de voethuid.
Droge huid
's Werelds oudste inlegzool
Voetzoekers 2000







Transpiratievocht

Voeten scheiden dagelijks ongeveer één vierde liter vocht af. Kousen en schoenen zijn dus belangrijk. Dit vocht moet langs hier weg kunnen. Vervang elke dag je kousen en draag goed ventilerende schoenen.

Veegt de Belg zijn voeten aan voetverzorging ?

Brussel, 21 maart 2002 - De Belg leeft op slechte voet ! Weinig verwonderlijk maar des te alarmerender tonen de resultaten van een enquête van voetverzorgingsspecialist Scholl aan dat enkel vrouwen boven de vijftig regelmatig hun voeten laten verzorgen door pedicuren of podologen. De Belg leeft dus als het ware op voet van oorlog met deze sector. Nochtans hebben meerdere studies reeds het belang aangetoond van een goede voethygiëne.

Meer dan 98% van alle kinderen komen met gezonde voeten ter wereld, maar slechts 40% van de volwassenen heeft nog volledig gezonde voeten.
Zowat 9 op 10 volwassenen heeft te kampen met een of andere vorm van voetproblemen. Dit gaat van de onschuldige ongemakken zoals zweetvoeten tot ernstigere aandoeningen zoals hielkloven, ingegroeide teennagels of chronische rugklachten.

Het duurt bij de Belg nog tot een gemiddelde leeftijd van 55 jaar alvorens hij de koe bij de horens vat en op regelmatige basis een podoloog of pedicure raadpleegt. En dan nog krijgt een voetspecialist 75% vrouwen en slechts 25% mannen over de vloer. Hoewel vrouwen door het dragen van hoge hakken, 4 maal meer last van voetproblemen krijgt dan mannen, zou ook de mannelijke bevolkingshelft ruimer vertegenwoordigd moeten zijn.
Een voetspecialist moet dus meestal reactief handelen, als het eigenlijk al te laat is.


Bron : "Leef op blote voet !" Scholl.

Antibiotica werkt bacteriën tegen, maar schimmels in de hand !

Schimmels komen overal in de natuur voor. De ene keer is de aanwezigheid van schimmels normaal, de andere keer werken ze als ziekteverwekker. Het is niet duidelijk of bepaalde stammen agressiever zijn dan anderen en of het groot aantal ervan een ziekte kan teweegbrengen. Wat we wel met zekerhied weten, is dat schimmels zich gemakkelijk ontwikkelen en problemen veroorzaken als het lichaam verzwakt.

Op de huid en de slijmvliezen van een gezond persoon bevinden zich steeds bacteriën en schimmels. Normale en beschermende bacteriën zoals streptokokken, stafylokokken, enz alsook een kleine hoeveelheid schimmels. Tijdens een behandeling met antibiotica en enige tijd daarna is die flora echter grondig verstoord. Het aantal bacteriën is verminderd, er zijn eventueel andere soorten bacteriën bijgekomen en doorgaan vinden we meer gisten. Na enige tijd zal het evenwicht zich weer spontaan herstellen, maar dat gebeurt niet altijd. De ontwikkeling van schimmels kan soms ziekteverschijnselen teweegbrengen zoals een mycose of schimmelinfectie.

We beschikken over een groot aantal geneesmiddelen om schimmels te bestrijden. Belangrijk is ook de ontwikkeling van schimmels te voorkomen door eliminatie van factoren die de ontwikkeling ervan in de hand werken: vochtigheid, gesloten ruimten, te hardnekkige zepen op de huid, ...

Een schimmelinfectie verdwijnt nooit vanzelf, ze wordt alleen erger.
"Doe er iets aan!"


Urinezuur, ideaal voor de voethuid.

Urinezuur (ook Urea Carbamide) kon als eerste organische substantie kunstmatig aangemaakt worden (Friedrich Wohler, 1828). Tot dan geloofde men dat er een bijzondere levenskracht (vis vitalis) nodig was voor het ontstaan van organische stoffen. Urinezuur is een van de belangrijkste bouwstoffen van de menselijke eiwitstofwisseling. Urinezuur wordt overwegend via de urine afgevoerd, maar het belandt echter ook via het zweet in de hoornlaag van de huid. Hier vervult het als natuurlijke hydraterende (vochthoudende) factor een belangrijke functie. Men weet vandaag dat bij huidziekten met een droge huid, als symptoom, er vaak een verminderd urinezuurgehalte aanwezig is, b.v. Neurodermitis, Psoriasis en Ichthyosis. Bij behandeling van deze ziekten wint urinezuur in toenemende mate aan belang. In kleinere concentraties (onder de 10 %) wordt het al lange tijd gebruikt in de cosmetica, o.a. in Gehwolproducten. Een blik op de eigenschappen van deze stof toont waarom deze eigenlijk ideaal is voor de voeten:

  • Waterbindend: urinezuur verhoogt het waterbindend vermogen van de huid, zowel in de cellen als in de ruimte tussen de cellen in de hoornhuid. Daardoor blijft de huid elastisch, flexibel en week. Een droge huid daarentegen wordt ruw en gaat barsten.

  • Afremming van de celdeling: door het verminderen van de snelheid waarmee de cellen delen remt urinezuur de overmatige productie van hoornhuid. Dit proces komt reeds na 4 à 6 uren op gang. Het kan tot een verdunning van 20% van de overmatig dikke hoornhuid leiden.

  • Keratolytische en keratoplastische werking: urinezuur wordt in een 30 à 40% oplossing gebruikt als nagelweker bij schimmel. In lichtere concentraties werkt het hoornhuidwekend en schilferoplossend.

  • Verzachtend effect bij jeuk: het duidelijk voelbare kalmerende effect van urinezuur op jeuk, is waarschijnlijk te danken aan de waterbindende en gladmakende eigenschappen van urinezuur.

  • Huidvriendelijkheid: het kunstmatig aangemaakte urinezuur dat in de cosmetica wordt gebruikt, is identiek aan het lichaamseigen product. Allergie en irritaties zijn daardoor praktisch uitgesloten.

  • Antibacteriele werking: bij veel urinezuur bevattende preparaten is het gebruik van conserveermiddelen niet nodig. Voor de voeten is de werking tegen bacterien zeer waardevol om geurtjes tegen te gaan.

  • Bron : Achil's aktueel

    Droge huid

    Hoe kom ik aan die droge huid ?

    De huid beschermt het lichaam tegen invloeden van buitenaf en zorgt ervoor dat water, eiwitten en mineralen in het lichaam blijven. Met behulp van een natuurlijke huidbarrière weert de huid zich tegen bacteriën, schimmels, irriterende stoffen en stoffen die allergieën veroorzaken (allergenen).

    Deze huidbarrière wordt gevormd door een laag huidcellen (hoornlaag) die bijeen gehouden wordt door huidvetten (lipiden). Een kleine hoeveelheid vocht die via de huidbarrière ontsnapt, houdt de huid zacht en soepel en is noodzakelijk voor het normaal functioneren van de huid.

    Wanneer er te weinig lipiden in de hoornlaag aanwezig zijn, is de huid niet in staat om de juiste hoeveelheid vocht vast te houden. De huidbarrière is dan verstoord. Het vocht in de huid kan dan onbelemmerd verdampen en stoffen van buitenaf kunnen makkelijk het lichaam binnendringen en schade aanrichten.
    Door het tekort aan vocht ontstaat een droge huid. Deze is gevoelig, ruw, snel geïrriteerd en vormt kloven. We stellen de huidbarrière dag in dag uit bloot aan slijtage. Op het werk, in de huishouding en buiten op straat wordt de huid aangetast. De lipiden in de huidbarrière zijn makkelijk oplosbaar. Water is al genoeg om ze te doen verdwijnen. Mensen die veel werken met water, ontvetters, schoonmaakmiddelen of vluchtige stoffen zoals oplosmiddelen, lopen verhoogd risico om een droge huid te krijgen. Zeep en douchegel maken de huid schoon, maar verwijderen tevens het vet dat van nature in de huid zit. Hierdoor neemt transepidermaal vochtverlies toe en droogt de huid uit.

    Ook het klimaat is van invloed, zowel binnen als buiten. In de winter wordt de huidbarrière verzwakt door kou en droge lucht (vorst). Droge lucht in huis of op het werk kan ook de oorzaak zijn van een droge huid. In de zomer gebeurt dit door een overvloed aan zonlicht. Bij uitdroging gaat de huid zelf extra lipiden van binnenuit produceren om de losgescheurde huidbarrière te repareren. Dit herstelproces duurt ongeveer 5 dagen, mits de huid de tijd krijgt om rustig te herstellen. Daarom moeten de scheurtjes in de tussentijd worden gedicht door een crème met een hoog vetgehalte.


    Bron : Yamanouchi

    's Werelds oudste inlegzool

    Archeologen van het Zwitserse kanton Zug hebben de oudste inlegzool ter wereld gevonden.
    De binnenzool, gemaakt van mos en bestemd voor een lederen schoen met een hedendaagse maat 38, zou 5200 jaar oud zijn. De zool werd in 2000 gevonden bij een opgraving in de nederzetting uit het Neolithicum, de laatste periode van de steentijd.
    De archeologen toonden zich verbaasd dat een dun stuk mos zolang intact gebleven is.


    Bron : Planet Internet

    Voetzoekers 2000

    Voetzoekers 2000 Vanaf het voorjaar tweeduizend wordt een grote "voetzoekerscampagne" opgezet bij alle eerstelijns-hulpverleners die bij diabetes en voetzorg betrokken zijn. Dit zijn de verzorgenden, de pedicures, de thuisverpleegkundigen, de apothekers, de podologen en de huisartsen. De St. Vincentwerkgroep en de Vlaamse Diabetes Vereniging samen met alle Vlaamse eerste-lijnshulpverleningsorganisaties, steunen deze campagne. Het uiteindelijke doel hiervan is dat het aantal amputaties zeker met de helft wordt teruggedrongen. Hiervoor worden over het ganse Vlaamse land vanaf het najaar 2000 vormingsavonden georganiseerd. Niet voor elke beroepsgroep afzonderlijk maar samen. Het is niet enkel belangrijk dat de hulpverleners weten wat diabetische voetzorg inhoud, maar ook dat er goed wordt samengewerkt. Zo weet elke hulpverlener wat hij van de andere mag verwachten. Zo krijgen patiënten bij alle hulpverleners dezelfde boodschap te horen en de kwaliteitsvolle verzorging waar ze recht op hebben. Als je in de pers onderstaand teken ziet verschijnen komt de campagne op gang. Spreek dan je huisarts, verpleegkundige, pedicure, verzorgende, apotheker of podoloog aan over je voeten. Vraag een voetonderzoek bij je volgende bezoek aan je huisarts. Als we het voetoffensief samen inzetten kunnen we veel onnodige voetwonden en amputaties voorkomen.